Onverwachte vroeggeboorte

Onverwachte vroeggeboorte

Gepubliceerd op

Je wil het niet, je hoopt het niet, maar soms overkomt het je. Dat je baby veel eerder geboren wordt dan dat hij er klaar voor is. Het is onmogelijk om je voor te bereiden op de rollercoaster waar je dan doorheen moet en het enige wat je dan kunt doen als ouders zijnde is je overgeven, meegaan en hopen dat alles goed komt. 

Dit overkwam Danny en Debby en dit is het verhaal van Joe.

Een onverwachte vroeggeboorte | Deel 1

Laten we beginnen bij het begin…

Oktober 2018:

“Hi! Yes. Jij word het! 😉 ” was de openingszin in de aanvraag voor een geboortereportage die ik van Debby mocht ontvangen. Je kunt je voorstellen dat dat soort aanvragen mij erg blij maken. Na wat mailtjes werd al snel besloten over te stappen op whats ‘app want dat was wat makkelijker.

Januari 2019:

Eindelijk, het kennismakingsgesprek! Het voelde meteen enorm vertrouwd en we hebben een super gezellige middag gehad. Aangezien ons nieuwe huis nog in aanbouw was en Debby nieuwsgierig aangelegd, ook daar meteen maar even een rondleiding gegeven 😉 . Zelf was ik op dat moment hoog zwanger van de tweede en hadden mede daardoor veel om over te kletsen. Regelmatig met elkaar appen over de stand van zaken, maar op af en toe een nierstuwing na ging de zwangerschap van Debby eigenlijk ontzettend goed. In februari werd onze zoon Kevin geboren en de geboorte hun kleintje zou een van mijn eerste opdrachten na mijn verlof zijn. Een opdracht waar ik enorm naar uit keek.

Ondertussen lag hun baby lekker in stuit en kon ik gelukkig een rondleiding krijgen in het Anthonius Leidsche Reijn voor het geval dat het een keizersnede zou worden. Dan zou ik mee mogen op de OK. 4 april stond de rondleiding gepland, maar het liep even anders.

30 maart 2019:

“Louise, heb je even tijd? Ik ben al bevallen, het was extreme spoed. Ik heb zelf door een heftig virus enorm benauwd dus kan amper praten”

Daarna vertelde Debby dat zij in het Anthonius lag en Joe in het WKZ en dat het naar omstandigheden goed ging met hem. Na een hele zware griep/ longontsteking gecombineerd met koorts, kon hun baby het niet aan en moest hij gehaald worden. Omdat het iets beter ging, was Danny naar huis gestuurd om wat beter te kunnen slapen. Om 5 uur werd hij uit zijn bed gebeld en hij was maar net op tijd om zijn zoon Joe geboren te zien worden om 05.30.

Het ging niet goed met Joe, dus hij werd met spoed naar het WKZ vervoerd. Debby was te zwak om vervoerd te worden en had haar zoon alleen nog maar op een foto gezien. Danny pendelde op en neer tussen de twee ziekenhuizen om bij zijn zoon en vrouw te kunnen zijn.

Debby dacht dat de geboortereportage nu niet meer kon, maar ook al was mijn eigen zoon nog maar 5 weken oud heb ik geen seconde getwijfeld.

Zodra je naar Joe mag, zal ik er ook zijn appte ik. Na enige twijfel gingen ze overstag en zondag was het dan zover. Na bijna 72 uur mocht Debby eindelijk haar zoon zien.

Kwetsbaar:

Wat was dat een intens verdrietig, maar ook prachtig mooi moment. Op het moment van fotograferen was ik alleen daar maar mee bezig, maar eenmaal thuis waren de beelden ook voor mij behoorlijk confronterend. Dan word je wel even met de neus op de feiten gedrukt en besef je eens te meer het wonder dat nieuw leven heet.

In eerste instantie leek het ontzettend goed te gaan en mochten ze al snel een familiekamer in het Anthonius betrekken, maar helaas kent dit verhaal nog twee delen.

Liefs Louise

Lees ook: keizersnede tweeling

 

Onverwachte vroeggeboorte Moments in Life Moments in Life Moments in life Onverwachte vroeggeboorte Louise van den Broek Prematuur geboren Onverwachte vroeggeboorte Moments in Life Onverwachte vroeggeboorte Moments in Life

Ik houd van het leven en probeer het maximale eruit te halen. Daarom volg ik mijn dromen en die hebben mij al op vele mooie plekken gebracht.

Wat karakter betreft ben ik (soms iets te) enthousiast, spontaan en niets is mij te gek, al zul je tijdens een bevalling niet merken dat ik er ben.

Interesse voor geboortefotografie had ik vanaf het eerste moment dat ik ermee in aanraking kwam. Na het zien van mijn eigen geboortefoto’s wist ik het zeker en na het fotograferen van mijn eerste geboorte was ik “verslaafd”!

Het in beeld brengen van waardevolle momenten/ herinneringen voor onszelf en anderen is wat mij echt gelukkig maakt!

Kennis maken
Met behulp van Jensd.nl